Hoi collega's,
Vandaag is voorlopig mijn laatste dag als lactatiekundige. Ik heb net de definitieve toetsvragen opgestuurd naar Rob. Dus als alles goed gaat kunnen jullie binnenkort je kennis testen ;-)
Vorige week lag er een mevrouw op C2 die een zoontje van 2 maanden had die nog borstvoeding kreeg. Zij moest echter geopereerd worden en er was wat onduidelijkheid over hoe lang zij moest kolven. Toevallig had ik het er net met Antoinette over gehad (dankzij Andrea die hier een vraag over had) en het huidige standpunt is:
"zodra de moeder weer goed helder is en adequaat kan reageren en wat kan drinken en niet misselijk is kan ze weer bv geven.
de narcosemiddelen zijn tegenwoordig zo goed afgestemd dat er geen bezwaar meer is om te gaan kolven"
Dit is dus voorlopig mijn laatste bericht op de weblog. Antoinette gaat het overnemen zodat jullie op de hoogte blijven van de laatste ontwikkeling.
Claudia
woensdag 21 mei 2008
zondag 4 mei 2008
Speciaal voor Monique Fellinger
'De minister wil dat vrouwen langer borstvoeding geven'. Hij wil dat het percentage vrouwen dat nu met zes maanden borstvoeding geeft [23%] in 2011 minstens 40% is. Hij formuleert dat een beetje ongelukkig, ik denk dat de minister bedoelt dat kinderen langer borstvoeding zouden moeten krijgen. Bijna de helft van de moeders begint met het geven van borstvoeding en stapt na een maand over op een kunstvoeding.
Cruciale vraag is: hoe komt dat? Ik ben er van overtuigd dat het niet de moeders zijn die iets fout doen. En ik ben verheugd dat de minister de intentie heeft uitgeproken dat hij baby's de gelegenheid wil geven om langer te kunnen genieten van een slok warme moedermelk. De minister ziet kennelijk de voordelen van lang[er] borstvoeding geven, zoals preventie van overgewicht, allergieën en diabetes, enzovoorts...
Voor mij is het al lang duidelijk dat moeders, de grote meerderheid althans, graag haar kind de borst wil geven. Is dat zo vreemd? Nee hoor, borstvoeding is natuurlijk gewoon. Net zo gewoon als slapen, plassen, vrijen, kinderen krijgen en uiteindelijk dood gaan.
Maar waarom stoppen vrouwen dan met die borstvoeding? Omdat het niet gaat, omdat het niet lukt, omdat er kloven komen, omdat hun moeders roepen 'kind ik had ook niets', omdat ze geen steun krijgen, omdat de druk vanuit de omgeving en de cultuur niet mee zit en omdat het werk te snel terug komt én omdat vrouwen op het werk, ondanks de wettelijke verplichtingen, niet voldoende de gelegenheid krijgen hun kind te voeden en/of te kolven.
Hoe vaak hoor ik niet: 'Ik heb er echt alles aan gedaan, maar ik kon echt niet meer'; 'Ik moet nu echt stoppen, mijn baas verklaart me voor gek en op het toilet kolven zie ik niet zitten en mijn collega's steunen me ook niet...'Een enkeling redt het. En waarom? Ik denk dat het een combinatie is van geluk, doorzettingsvermogen en voldoende steun uit de omgeving en een goede voorbereiding [borstvoedingsforum, -boeken, -.com, -verenigingen]
In het verleden is de voorlichting over borstvoeding er vooral op gericht geweest om moeders ervan te overtuigen dat borstvoeding beter is en natuurlijker enzo. Er is een smakje geld tegenaan gegooid, er kwam een aardige campagne en ja hoor: meer vrouwen begonnen met de borstvoeding. Waren ze eenmaal begonnen, dan stonden ze ook weer zo in de kou: het gros van de zorgverleners [vergeef me: de goeie niet te na gesproken] is niet voldoende opgeleid, heeft onvoldoende kennis, en geeft foute borstvoedingsadviezen. Had je het dan als moeder gered, was je zover dat je dóór kon gaan met de borstvoeding, dan moest je al gauw met je werkgever in de slag.
Kortom: moeders voelden zich moreel verplicht om met borstvoeding te starten, de startcijfers gingen omhoog. Dat er daarna niemand was om ze te begeleiden zodat ze langer konden blijven voeden, dat is een heel ander verhaal... en die werkgevers die zich niet aan de wet houden is ook een ander verhaal. Dat er dan moeders zijn die zich schuldig voelen kan ik niet vreemd vinden.
Bij langer borstvoeding geven hoort een ander beleid. En dat is:
adequate scholing over borstvoeding van artsen [w.o. ook hoogleraren kindergeneeskunde], gynaecologen, verloskundigen, kraamverzorgsters etc. Iedereen die met zuigelingen te maken heeft, moet echt goed opgeleid zijn;
elimineren van de invloed van de kunstvoedingsindustrie in de opleidingen, in de ziekenhuizen, in de voorlichting;
handhaving van het wettelijk recht op kolven/voeden op het werk.
verlenging van het bevallingsverlof met een twee- tot drietal maanden verzorgings- en voedverlof.
Wij van het Kenniscentrum Borstvoeding(.com) juichen het initiatief van de minister toe en hopen dat hij de juiste maatregelen neemt om het de moeders van nu te faciliteren langer borstvoeding te kunnen geven, onder het motto: als vrouwen kiezen voor borstvoeding, mogen externe factoren hen niet belemmeren. Daar is kennis [van de minister] voor nodig, een flinke dosis lef en een enorme smak geld, én we hopen dat hij de juiste mensen en organisaties zal aanwijzen om hem hierbij te helpen.
Cruciale vraag is: hoe komt dat? Ik ben er van overtuigd dat het niet de moeders zijn die iets fout doen. En ik ben verheugd dat de minister de intentie heeft uitgeproken dat hij baby's de gelegenheid wil geven om langer te kunnen genieten van een slok warme moedermelk. De minister ziet kennelijk de voordelen van lang[er] borstvoeding geven, zoals preventie van overgewicht, allergieën en diabetes, enzovoorts...
Voor mij is het al lang duidelijk dat moeders, de grote meerderheid althans, graag haar kind de borst wil geven. Is dat zo vreemd? Nee hoor, borstvoeding is natuurlijk gewoon. Net zo gewoon als slapen, plassen, vrijen, kinderen krijgen en uiteindelijk dood gaan.
Maar waarom stoppen vrouwen dan met die borstvoeding? Omdat het niet gaat, omdat het niet lukt, omdat er kloven komen, omdat hun moeders roepen 'kind ik had ook niets', omdat ze geen steun krijgen, omdat de druk vanuit de omgeving en de cultuur niet mee zit en omdat het werk te snel terug komt én omdat vrouwen op het werk, ondanks de wettelijke verplichtingen, niet voldoende de gelegenheid krijgen hun kind te voeden en/of te kolven.
Hoe vaak hoor ik niet: 'Ik heb er echt alles aan gedaan, maar ik kon echt niet meer'; 'Ik moet nu echt stoppen, mijn baas verklaart me voor gek en op het toilet kolven zie ik niet zitten en mijn collega's steunen me ook niet...'Een enkeling redt het. En waarom? Ik denk dat het een combinatie is van geluk, doorzettingsvermogen en voldoende steun uit de omgeving en een goede voorbereiding [borstvoedingsforum, -boeken, -.com, -verenigingen]
In het verleden is de voorlichting over borstvoeding er vooral op gericht geweest om moeders ervan te overtuigen dat borstvoeding beter is en natuurlijker enzo. Er is een smakje geld tegenaan gegooid, er kwam een aardige campagne en ja hoor: meer vrouwen begonnen met de borstvoeding. Waren ze eenmaal begonnen, dan stonden ze ook weer zo in de kou: het gros van de zorgverleners [vergeef me: de goeie niet te na gesproken] is niet voldoende opgeleid, heeft onvoldoende kennis, en geeft foute borstvoedingsadviezen. Had je het dan als moeder gered, was je zover dat je dóór kon gaan met de borstvoeding, dan moest je al gauw met je werkgever in de slag.
Kortom: moeders voelden zich moreel verplicht om met borstvoeding te starten, de startcijfers gingen omhoog. Dat er daarna niemand was om ze te begeleiden zodat ze langer konden blijven voeden, dat is een heel ander verhaal... en die werkgevers die zich niet aan de wet houden is ook een ander verhaal. Dat er dan moeders zijn die zich schuldig voelen kan ik niet vreemd vinden.
Bij langer borstvoeding geven hoort een ander beleid. En dat is:
adequate scholing over borstvoeding van artsen [w.o. ook hoogleraren kindergeneeskunde], gynaecologen, verloskundigen, kraamverzorgsters etc. Iedereen die met zuigelingen te maken heeft, moet echt goed opgeleid zijn;
elimineren van de invloed van de kunstvoedingsindustrie in de opleidingen, in de ziekenhuizen, in de voorlichting;
handhaving van het wettelijk recht op kolven/voeden op het werk.
verlenging van het bevallingsverlof met een twee- tot drietal maanden verzorgings- en voedverlof.
Wij van het Kenniscentrum Borstvoeding(.com) juichen het initiatief van de minister toe en hopen dat hij de juiste maatregelen neemt om het de moeders van nu te faciliteren langer borstvoeding te kunnen geven, onder het motto: als vrouwen kiezen voor borstvoeding, mogen externe factoren hen niet belemmeren. Daar is kennis [van de minister] voor nodig, een flinke dosis lef en een enorme smak geld, én we hopen dat hij de juiste mensen en organisaties zal aanwijzen om hem hierbij te helpen.
Abonneren op:
Posts (Atom)